این روایت را مرحوم شیخ صدوق در امالی از امام صادق علیه السلام نقل کرده اند. حضرت هم از آباء گرامی و معصومشان و از وجود مقدس رسول الله نقل می کنند که فرمودند: « إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى جَعَلَ لِأَخِي عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ فَضَائِلَ لَا يُحْصِي عَدَدَهَا غَيْرُه » خدای متعال برای برادر من علی بن ابی طالب فضائلی قرار داده که جز خدای متعال عدد آنها را نمی تواند شمارش کند. همینطوری که در حدیث دیگری فرمودند: یا علی! خدا را کسی جز من و تو نشناخت، من را کسی جز خدا و تو نشناخت و تو را کسی جز من و خدا نشناخت. در ادامه حدیث حضرت فرمودند: « فَمَنْ ذَكَرَ فَضِيلَةً مِنْ فَضَائِلِهِ مُقِرّاً بِهَا »، اگر کسی یکی از این فضائل بی منتها را یاد کند و متذکر بشود در حالی که اقرار به این فضیلت ها دارد «غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ»
