در تاریخِ تشیع، نامِ «شیخ صدوق» (ابنبابویه) تنها تداعیگرِ یک محدث بزرگ نیست؛ او سنگبنایِ استواری است که حافظهی تاریخیِ ما را نسبت به «فرهنگ عاشورا» بیمه کرد. اگر امروز پس از قرنها، کلامِ امام حسین(ع) و جزئیاتِ حماسهی کربلا با […]
یکی از زیباییهای فرهنگ عزاداری شیعه، نامگذاری روزهای دهه اول محرم است؛ نامهایی که فقط یک عنوان تقویمی نیستند، بلکه هر کدام دریچهای برای شناخت یک شخصیت، یک فضیلت و یک پیام تربیتیاند. این نامگذاریها به ما کمک میکند محرم را
ادبیات آیینی ایران زمین، کهکشانی است که ستارگان پرفروغش قرنهاست مسیر عشق به خاندان نبوت را روشن نگاه داشتهاند. در آستانه ماه محرم و روز بزرگداشت محتشم کاشانی، که به شایستگی روز «شعر آیینی» نامگذاری شده، مجالی فراهم است تا از
رویکردهای غدیری صدوق معمولاً به بررسی این میپردازد که شیخ صدوق چگونه واقعه و حدیث غدیر را در آثارش فهم، نقل و تبیین کرده است. ۱) رویکرد حدیثی شیخ صدوق قبل از هر چیز محدث است، نه صرفاً متکلم یا فیلسوف.