خاندان ارجمند شيخ صدوق در شهر مقدس قم يكى از مهمترين و والاترين خاندانهاى شيعه بوده اند. این خاندان ملجا مومنان و همواره به بزرگى و عظمت ، مورد ستايش قرار گرفته اند. عده فراوانى از دانشمندان و شخصيتهاى علمى از ميان آنان برخاسته و گروهى از نوادر علمى و دينى و حاملان حديث و فقه از آن خاندان شريف بوده اند. ابوالحسن على بن الحسين پدر شيخ صدوق بزرگ شيعه و فقيه آنان در زمان خود، و مرجع ايشان در مسائل و احكام شرعى بود. با وجود آنكه در آن زمان بسيارى از علماء و محدثين در شهر قم حضور داشتند، مراجعه عموم شيعه به اين بزرگوار، عظمت او را نشان مى دهد. وى در سال ۳۲۹ هجرى قمرى در گذشت . اين سال را، سال تناثر نجوم ناميده اند. چرا كه گروهى از علماى شيعه مانند: ثقة الاسلام كلينى ، و على بن محمد سيمرى (نايب خاص امام عصر عليه السلام ) نيز در چنين سالى در گذشته اند. على بن بابويه ، در قم دفن شد و مزارشان در خیابان ارم و کمی جلوتر از قبرستان شیخان قرار دارد که محل مراجعه شيفتگان اهل بيت عليه السلام است . وى دهها كتاب نوشته ، كه در ميان آنها، كتاب الامامة و التبصرة من الحيرة (درباره امامت ائمه اطهار عليه السلام )، و رساله اى در فقه كه براى فرزندش محمد بن على بن بابويه صدوق نوشته ، موجود است . شيخ صدوق ، در كتاب من لا يحضره الفقيه از اين رساله مطالب بسيار نقل كرده ، چنانكه در مقدمه كتاب خود نيز به اين مطلب تصريح دارد. نامه اى كه امام حسن عسكرى عليه السلام ، خطاب به اين بزرگوار (پدر شيخ صدوق ) نگاشته اند بر عظمت و جلالت او بهترين دليل است .
