شیخ صدوق در نقل روایات مهدویت، نسبت به دیگر محدثان متقدم شیعه نقش برجسته تری دارد؛ چنان که گفته اند روایات او در این زمینه به نوعی نماینده روایات مکتب قم و ایران محسوب می شود؛ چیزی که چه بسا در صورت عدم تدوین توسط وی، از بین می رفت و دسترسی به آنها اکنون ممکن نبود. این کتب منشوری است از مباحثی پیرامون نبوت، امامت و سیر تداوم جریان هدایت الهی که قرار است توسط حجت های الهی و درنهایت توسط امام مهدی(عجل الله فرجه الشریف) ادامه یابد. همین مسئله موجب شده است که روایات بسیاری درباره پیوند حضرت عیسی (علیه السلام) با مسئلة مهدویت نقل شود؛ لذا ارتباط انگاره عیسی (علیه السلام) با موضوع مهدویت و منجی، در زمانة ابن بابویه بیش از سایر دوره هاست. بشارت ادیان الهی مبنی بر پیروزی حق و نابودی باطل تاكنون در تاریخ تجربه نشده و صرف ادعاست. اما اعتقاد به مهدویت نقش مهمی در حل این شبهه دارد؛ زیرا قرآن به صراحت می فرماید: «وَ لَقَدْ كَتَبْنا فِی الزَّبُورِ مِنْ بَعْدِ الذِّكْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُها عِبادِیَ الصَّالِحُونَ»؛ و در حقیقت، در زبور پس از تورات نوشتیم كه زمین را بندگان شایسته ما به ارث خواهند برد. «وَ نُریدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ»؛ و خواستیم بر كسانى كه در آن سرزمین فرو دست شده بودند منّت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم] گردانیم، و ایشان را وارث [زمین] كنیم. در فرهنگ مسیحی نیز همین اعتقاد غلبه حق بر باطل به وضوح و روشنی وجود دارد. در مزامیر داوود آمده است: «و مسیح می آید و جهان پس از ظهور آن منجی در صلح و صفای كامل به سر خواهد برد». زمان ظهور مخفی است و هیچ یك از این دو دین وقت خاصی برای ظهور مشخص نكرده اند. چنانكه كتاب مقدس از قول حضرت عیسی(ع) بیان می دارد: «اما از آن روز و ساعت، هیچ كس اطلاعی ندارد حتی ملائكه آسمان جز پدر من و بس » و یا میگوید:«پس بیدار باشید زیرا كه آنروز و ساعت را نمی دانید». در حوزه تفكر شیعی نیز توقیت زمان ظهور رد شده است و تعیین كنندگان وقت ظهور متهم به كذب شده اند و تصریح شده كه امر فرج ناگهانی بوده و هر آن باید منتظرش بود. حضرت رضا(ع) در این باره می فرماید: زمان قیام موعود مانند قیامت است كه كسی جز خداوند آن را نمی داند و فرا نمی رسد مگر ناگهانی. در كتاب مقدس و در عرصه تفكر مسیحی، برای ظهور منجی و آمدن عیسی(ع) علائم و نشانه هایی ذكر شده است. همچون؛ فراگیری ظلم و جرم، ذلت قوم یهود، خروج دجال و بروز نشانه هایی در آسمان و ماه و ستارگان. روایات شیعی نیز برای ظهور منجی نشانه هایی را ذكر می نماید. همچون؛ خروج دجال،خروج یمانی، سفیانی، نداء آسمانی، خسف بیداء و قتل نفس زكیه.
